به که گویم غم این قصه ی ویرانی خویش

غم شبهای سکوت و دل بارانی خویش


گله از هیچ ندارم ، نکنم شکوه ز تو


که شدم پابند و بنده ی دل سودایی خویش


به کدامین گنه اینگونه مجازات شدم


همه دم نالم و سوزم ز پریشانی خویش


من از این پس شده ام راوی و گویم همه شب


غزل چشم و تو ، عشق تو قصه نادانی خویش

-------------------------------------------------

دیروز با یک دسته گل رز آمده بود به دیدنم با یک نگاه مهربان .

همان نگاهی که سالها آرزو داشتم و از من دریغ می کرد .

گریه کرد و گفت دلش برایم تنگ شده ولی من فقط نگاهش کردم.

 وقتی رفت سنگ قبرم از اشکهایش خیس شده بود.

------------------------------------------------------------

 ميپذيرد

رفت دوستت دارم

 هيچ وقت خيانت نميكنند .

 نباشد هيچ غروبت غمناك

 اسراف در محبت است

 يادت نرود اجازه از عشق بگير

 با وعده هايش مرا خواب كرد

پس چرا به من هديه ميدهي ..

زيرا آنجا گورستان عشق من است

-----------------------------------------------------------------------------------------------

  براي کسي مي نويسم که در تن خسته و رنجورم

 با نيروي عشقش حس نشاط و زندگي آفريد.
براي کسي مي نويسم که تنها با کلامش آشنايم

 و با چهره اش بيگانه،

فقط اين را مي دانم که کسي هست که نور اميد

 را در دلم کاشته، اي کاش حضورش تنها در خيالم

نبود.اي کاش هميشه با من بود.

بیاموز در دنیا باشی اما از دنیا نباشی

 بیاموز نادیده بگیری اوضاع بیرون از تو چگونه پیش

می رود، و بدان عملکرد خرد برتر، به راستی نا دیدنی است

 عشق و هماهنگی بپاکن، به ذهن و جسمت آرامش ببخش

و سپس بگذار کائنات آن گونه که می داند، به بهترین نحو

عمل کنند.   

 بکوشید که در برخورد با هر کس، او را به دیده ی یک

 معلم بنگرید و چیزی از او بیاموزید.

--------------------------------------------------------

اگر این پنجره ها باز شود آسمان آبی به درون می آید

و من از هر ابری تکه ای بر می دارم.

پر قو و  پر قاز و  پر مرغ دریا . خانه ای خواهم زد از سپیدی و

 پاکی و   سقف آن مهتاب است .

 پنجره ها از نور و  پرده ها از گل یاس و  فرش از مهر  و

رنگ از شور و  همه اسباب از عشق و هوایی از تو .  

----------------------------------------------------------------------------------------

به چشمانم بنگر و آنگاه بگو :

باورت نکرده ام

به گریه هایم تا هنگامه سحر

به آوای بیقراریم تا مرز اعتراف

به زلالی و پااکی عشق

به فردای نگاهم

بارها و بارها  توجه کن و انگاه بگو :

تو را باور ندارم

تو را نمیشناسم

تو را نمیفهمم

به جنبش لرزان لبهایم وقتی  آنقدر به تو نزدیکم و از تو دور

وقتی میخواهم بگویم :

محبوبم

مهربونم

بی گناهم

بنگر و آنگاه بگو :

تو را نمیبینم

تو را ندیده ام

تو را نخواهم دید

به تقلای بی وقفه ام نظر بیفکن و ببین :

چگونه از ویرانی ساکت و مخوف

 بهشتی سرشار از عشق و صفا 

 به پا میکنم و حلقه های درشت انتظار را

 به اسارت زمان در می آورم .

رهایم مکن

-------------------------------------------------------------------------------------------------

اگه سبزم       اگه جنگل          اگه ماهی         اگه دریا

اگه اسمم همه جا هست       روی لبها       تو کتابها

اگه رودم    رود گنگم        مثل مریم  اگه پاک

اگه نوری  به صلیبم      اگه گنجی    زیر خاکم

واسه تو  قد یه برگم    پیش تو    راضی به مرگم

-----------------------------------------------------------------------------------------

 با تشکر بسیار از دوست عزیزم الناز